ComBioLaw.De

ติดตามอ่านข่าว และเริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่ต้น หรือกลาง ๆ เดือนที่แล้วเกี่ยวกับ การแสดงความคิดเห็นของผู้คนในสังคมอินเทอร์เน็ต ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น คือ ความคิดเห็นในลักษณะ แก้ต่างให้รัฐบาล เห็นใจนายกทักษิณ หรือไม่ก็พวกปกป้องนโยบาย และโปรเจกต์ต่าง ๆ เริ่มลดน้อยถอยลงไปมาก หรือบางแห่ง ก็เงียบเชียบไม่มีใครเข้ามาเขียนแสดงความคิดเห็นทำนองนั้นอีกเลย อาจเป็นเพราะไม่รู้จะเถียงอะไร (ก็มันเป็นเรื่องจริงนี่นา ที่เขาด่ามาน่ะ) หรือไม่ก็ ไม่เห็นนายกจะพูดอะไรที่เราจะเอามาอ้าง มาเถียงกับเขาให้ขึ้นได้เลย...งั้นก็ต้องปล่อยให้เขาด่าไป เราไม่ร่วมด่าก็ดีเท่าไหร่แล้ว ๕๕๕๕๕

แตกต่างกันเหลือเกินจากเมื่อช่วงสองสามปีที่แล้ว หรือแม้กระทั่งในช่วงก่อนเลือกตั้งครั้งล่าสุด ที่ไม่ว่าใครก็ตาม ถ้าแหยมเข้ามาวิจารณ์การทำงานรัฐบาล หรือแม้แต่ครอบครัวนายก ก็เป็นอันต้องโดนด่ายับ เสียผู้เสียคนในสังคมนี้ไปตาม ๆ กันแต่ความต่างในครั้งนี้น่าจะเป็นนิมิตรหมายที่ดี มากกว่าจะเป็นเรื่องไม่ดี ทำให้ประเทศพอมีความหวังขึ้นมาได้บ้าง ที่คนไทยเริ่มไหวตัวกันเสียที เพราะก่อนหน้านี้ ผู้คนจำนวนหนึ่งที่รู้ทันต่างพากันส่ายหน้า และหมดหวังกับสังคมไทย ที่ไม่เคยเรียนรู้กับบทเรียนร้าย ๆ ในอดีต ทั้งในเรื่องเศรษฐกิจ สังคม มัวหลงลมปากเป่าหูนา ๆ ประการ และระเริงกับเงินที่ถูกหว่านด้วยนโยบายประชา (วัตถุ) นิยม

ความเปลี่ยนที่เกิดขึ้นน่าจะแสดงให้เห็นได้ว่า ตอนนี้ผู้มีความรู้ ความคิดความอ่านจำนวนหนึ่งมองเห็นความผิดปกติจากการบริหารแล้ว ในขณะที่ชาวบ้านธรรมดา ก็เริ่มได้รับผลกระทบกับตัวเองโดยตรง จากภาระหนี้สิน ชนิดที่ว่า คาดไม่ถึงว่าจะมาเร็วแบบนี้ หรือไม่ก็ไม่เคยคาดเลย วัยรุ่นเองจากที่แต่ก่อนชื่นชมนโยบาย และทั่นผู้นำตามสไตล์ใหลไปกับกระแสใหญ่ของสังคม ก็เริ่มไหวติงไหวตัว

เมื่ออาทิตย์ก่อนพี่ชายผม เขียนเมล์มาเล่าว่า ไปเดินเที่ยวที่จตุจักร ซื้อเสื้อสีแดงสดมาตัวหนึ่ง อยากส่งมาให้ใส่มาก เพราะผมคงชอบมาก แอบตกใจ ว่าทำไม ผมกลายเป็นคนชอบสีแดงไปตั้งแต่เมื่อไหร่ คุยไปคุยมา ที่ไหนได้ สาเหตุที่พี่ชายคิดว่า ผมน่าจะชอบ ก็เพราะ รูปสกรีนที่อยู่บนเสื้อตัวนั้นต่างหาก เป็นรูป "มิ๊กกี้แม้ว" เขียนไม่ผิด "มิ๊ีกกี้แม้ว" ไม่ใช่ "มิ๊กกี้เม้าท์" ครับ ลักษณะเสื้ออธิบายกันง่าย ๆ ว่า ส่วนตัวเป็นมิ๊กกี้เม้าท์ มีหูเหมือนมิ๊กกี้ของเด็ก ๆ แต่ หน้ากลับเป็น นายกแม้ว ๕๕๕๕๕๕ ฟังแล้วก็อยากให้ส่งมาให้ใส่จับใจ เพราะยังไง ๆ เสื้อลายแบบนี้ ก็คงหาซื้อไม่ได้เด็ดขาดที่เยอรมนี

เสื้อตัวนั้นของผม....

เรื่องเสื้อยังไม่เท่าไหร่ ก็แค่เอามาใส่ให้สะใจ แต่สิ่งที่แอบซ่อน แอบแฝงมากับตัวเสื้อต่างหากที่น่าคิดว่า แสดงว่า เดี๋ยวนี้ วัยรุ่น มองนายกคนปัจจุบันว่าอะไร จะบอกว่า ฮิตมากจนต้องเอามาใส่ติดตัว ก็คงไม่ใช่ เพราะรูปแบบที่ออกมาเป็นการ์ตูนล้อเลียนเสียมากกว่าจะเป็นอย่างอื่น อย่างนี้เป็นไปได้หรือไม่ว่า ความฝันของท่านผู้นำที่อยากเดินลงจากเก้าอี้แบบรัฐบุรุษ อาจต้องประสบกับความผิดหวังอย่างแรง ชนิดหน้ามือ เป็นหลัง...

พี่ชายผมเล่าต่อด้วยครับว่า เดี๋ยวนี้ ตามสถานที่ต่าง ๆ ไม่น่าเชื่อว่า แม้วัยรุ่นเอง ก็ยังมีการพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ การคอรัปชั่นเครื่องตรวจจับระเบิด แน่นอน อาจไม่ได้ลงลึก แต่อย่างน้อย หลายคนเริ่มแปลกใจ (ทั้ง ๆ ที่ควรจะแปลกใจในเรื่องอื่น ๆ มานานแล้ว) ว่า ทำไม นายก ฯ ต้องรีบออกมาบอกปัด ว่าไม่มีการทุจจริต ออกมาอุ้ม นายสุริยะด้วย แสดงว่าต้องมีอะไร เพราะแทนที่จะรีบหาความจริงมายืนยัน กลับเบี่ยงเบนประเด็นโดยอาศัยมุขเดิม ๆ ว่า คนที่ออกมาตีข่าวเป็นพวกไม่รักชาติ หรือไม่ก็จ้องล้มรัฐบาล ชนิดที่ว่ามนต์แบบนี้ เป่าให้ตายก็ไม่ขลังแล้ว เพราะเคยเห็นจนเบื่อ ผุ้เขียนเข้าใจว่า ส่วนหนึ่งที่คนไทยกระตือรือร้น กับการทุจริตเรื่องนี้เป็นพิเศษ (ต่างจากเรื่องอื่น ๆ เช่น ลำใย กล้ายาง ข้าวลม โคนม ฯลฯ) น่าจะเป็นเพราะ งานนี้มีข่าวมาจากพี่เบิ้มอเมริกา เชื้อชาติที่คนไทย และวัยรุ่นจำนวนมากเห็นว่า น่าเชื่อถือ และเราต้องติดตาม ถึงกระทั่งเลียนแบบ

ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่นิยมสไตล์อเมริกันเลย แต่ครั้งนี้ไม่เกี่ยวกับสไตล์ของใครทั้งสิ้น แต่เป็นเรื่อง "ความผิดพลาดของผู้นำไทยเองต่างหาก" ที่แทนที่จะเร่งทำความจริงให้กระจ่าง ด้วยความโปร่งใส ตรวจสอบกันภายในเอง กลับเบี่ยงประเด็น และไปทวงถามหาความบริสุทธิ์ จากคนต่างชาติ (ที่ไม่เห็นมีความจำเป็นต้อง สืบสวน สอบสวนอะไรให้เรา แค่ขายของให้เราได้มันก็พอใจแล้ว) แต่ก็นั่นแหละ "ขาดิ่งลง" ของรัฐบาลครั้งนี้ คงไม่ได้มาจากเรื่องเดียว และปัญหาต่าง ๆ ที่ประดังประเดรุมเร้าประเทศไทย ในช่วงนี้ ก็มีผลมาจากการบริหาร และนโยบายที่ผิดพลาด และไม่เชื่อฟังใครของรัฐบาลเอง ไม่ว่าจะเป็นการพัฒนาที่ไม่มองเรื่องโครงสร้างพื้นฐาน มุ่งแต่เพียงกระตุ้นการบริโภค จนวันนี้ปรากฎผลในรูปของภาวะอันตรายในเรื่องหนี้ภาคครัวเรือน การพยายามห้อยความเป็นความตายเศรษฐกิจประเทศไว้แต่กับธุรกิจการส่งออก โดยไม่พัฒนาความเข้มแข็งจากระดับรากหญ้า หรือส่งเสริมการตลาดหรือธุรกิจภายในประเทศให้เข้มแข็งเสียก่อน วันนี้ผลที่ปรากฎคือ ประเทศไทยอ่อนไหวเหลือเกินกับปัจจัยกระทบที่มาจากภาวะถดถอยของเศรษฐกิจโลก เพราะแค่ปัญหาเรื่องราคาน้ำมันอย่างเดียว เราก็ซวนเซไม่เป็นท่าแล้ว ถ้าเศรษฐกิจภายในเราแข็งพอ มีรึ จะเสียกระบวนได้ขนาดนี้ด้วยปัจจัยเพียงเรื่องเดียว มิพักต้องรอผลจากอีกหลาย ๆ เรื่องที่เข้าคิวรออยู่อีกเป็นตับ

วันนี้กับปัญหาที่เกิด ภาวะเงินเฟ้อที่กำลังพุ่ง ข้าวของพาเหรดกันขึ้นราคา ภาระหนี้สินท่วมหัว สังคมที่เต็มไปด้วยอาชญากรรม และคนเล่นหวยรวยเบอร์ และอาการฟองสบู่ที่ทำท่าจะแตกอยู่ร่อมร่อ คนไทยอย่างเราคงทำอะไรไม่ได้ นอกจากทำใจ

เพียงแต่ ตอนนี้น่าจะพอมีความหวังอยู่บ้างก็ตรงที่ เดี๋ยวนี้ คนไทยจำนวนหนึ่ง (น่าจะมากขึ้น) ไม่ใช่พวกที่คิดว่า "โกง ก็ช่างมันบริหารประเทศได้ก็เป็นพอ" แล้ว เพราะเดี๋ยวนี้ นอกจากจะโกงแล้ว ก็บริหารประเทศล้มเหลวไม่เป็นกระบวนท่าอีกด้วย ซึ่งก็แสดงว่าเจ้าของบ้าน (ประเทศ) ตัวจริง จะได้หันมารวมพลังกันต่อสู้กับโจรร้ายได้สักที...หุ ๆ ๆ ๆ