ComBioLaw.De

"...เราคิดเองว่าเรามีสิทธิ์ซื้อขนมเท่าไรก็ได้"

ฟังดูแล้วเหมือนตบหน้าระบบโลกปัจจุบันเข้าฉาดเบ่อเร่อ

ยายเค้าอาจจะมองการณ์ไกลกว่านั้นก็ได้  เพื่อรักษาฐานลูกค้าเดิมที่ซื้อขนมบ่อย ๆ

ยกตัวอย่างมีร้านอาหารที่อร่อยมาก  ถูก  สะอาด  เร็ว  ดีทุก ๆ อย่าง  ยกเว้นอย่างเดียวว่า  บางวันก็เปิดบางวันก็ปิดไม่มีบอกล่วงหน้าแถมยังคาดเดาไม่ได้  ทำให้คนไม่ค่อยอยากจะไปกันเพราะว่า  ไม่แน่ใจว่าไปแล้วจะเสียเที่ยว  บังเกิดความผิดหวัง  ไม่ไปเสียแต่ต้นดีกว่า

ถ้าลูกค้าประจำมาแล้วไม่มีให้ซื้อกิน  ยายที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยคนเดิม ๆ อาจจะไม่มีกินในวันข้างหน้า

อ่านแล้วสะดุ้งเฮือก ....

แต่เรื่องเด็กขายดอกกุหลาบนี่ผมเคยเจอเหมือนกันครับ เห็นแล้วก็สงสาร สุดท้ายก็เหมาหมด ด้วยราคาสองเท่า แถมขู่อีกว่าอย่าให้เจออีก เดี๋ยวเรียกตำรวจ มาอีกวันก็เจออยู่ดี

แต่ผมว่าเรื่องเด็กไม่เหมือนเรื่องยายนะ แม้ว่าเด็กอาจจะอยากทำเพราะได้เงิน แต่เด็กมีตัวเลือกมากกว่าจากการได้เงินจากการขายดอกกุหลาบตอนดึก แล้วไปหลับในห้องเรียน อีกทั้งการตัดสินใจทำสิ่งใด ๆ ของเด็ก ก็เป็นเรื่องของการขาดประสบการณ์ กฏหมายคุ้มครองเด็กเลยเป็นสิ่งสากล ที่ทั่วโลกมีกันไงครับ

เรียนท่าน ศ.ดร.ธงชัย วินิจจะกูล

จะต้องทำอย่าไงถึงจะติดต่อกับท่านศ.ดร.ธงชัย วินิจจะกูลได้ หนูชอบวิชาประวัติศาสตร์มากและสนใจเกี่ยวกับ6ตุล19มากๆ หนูดีใจที่ได้อ่านบทความของท่าน แต่ถ้าจะให้ดีหนูอยากติดต่อกับท่านเองมากกว่า แต่ท่านอยู่ไกลจะทำอย่างไรดีหนูจะติดต่อกับท่านได้อย่างไร หนูค้นหาเกี่ยวกับท่านมานานแล้ว แต่ก้อยังติดต่อไม่ได้ (คงจะมีสักวันไหมค่..ให้หนูได้คุยกับท่าน อธิบายเกี่ยวกับ6ตุลา19ให้กระจ่างมากกว่าที่หนูรู้และสิ่งที่หนูค้นหามานาน3ปีกว่า..ช่วยหนูหน่อยนะค่ะ  หนูอยากรู้มากจริงๆค่ะ

                                                                                             ด้วยความนับถืออย่างสูง