BioLawCom.De

มาชวนไปเสวนา วันที่ 17 ธันวาคมนี้ ที่ ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ครับ :)

---------------

ความขัดแย้งและไม่ลงรอยกันที่สะท้อนชัดยิ่งขึ้นในสังคมการเมืองไทยตลอดช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา อาจพอบอกได้ว่า คำถามถึงความหมายของคำว่า ประชาธิปไตย สิทธิเสรีภาพ และบทบาทพลเมือง ยังเป็นเรื่องที่ต้องการพื้นที่แลกเปลี่ยน เพื่อขบคิดหาทางออกและส่งเสริมบทบาทประชาชนให้มีส่วนร่วมทางในสังคมให้มากขึ้น

เว็บไซต์ OpenThaiDemocracy.com ร่วมกับเว็บไซต์ iLaw.or.th จึงจะจัดงานสัมมนาโต๊ะกลม เรื่อง “นิติรัฐแบบไทยๆ : เมื่อความมั่นคงและสิทธิเสรีภาพถูกคุกคาม” ในวันที่ 17 ธันวาคม 2552 เวลา 13.30-17.00 น. ณ ห้องประชุมจิตติ ติงศภัทิย์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์

โดยมีกำหนดการ หัวข้อย่อย และรายชื่อวิทยากร และผู้เข้าร่วมเสวนา ดังนี้...

ประกาศ

อีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ผมมีแผนการที่จะเดินทางกลับประเทศไทย อย่าเพิ่งตกใจครับ หงอกยังไม่เต็มหัว ตัวผมยังเรียนไม่จบ ผมต้องการเดินทางเพื่อกลับไปเพื่อพักผ่อน และเยี่ยมทางบ้านเท่านั้น แต่ไหน ๆ กลับเมืองไทยทั้งทีเลยอยากจะทำกิจกรรมอะไร ที่เป็นรูปเป็นร่างกับเขาบ้าง การเขียนบ่นโน้นบ่นนี้อยู่ในหน้าเวบเพียงอย่างเดียว คงไม่ทำอะไรให้ดีขึ้น

โครงการที่ผมจะทำนี้ เป็นโครงการที่เพื่อน ๆ และผมพูดคุย ประชุม และวางแผน กันมาได้สักพักแล้ว โดยใช้ชื่อโครงการว่า สร้างสรรค์ สานฝัน ปันความรู้ (ชื่อที่ผมชอบมากที่สุดคือ "สานฝัน ขยันยิ่ง" เสียได้ไม่เข้าวิน) และทำกันภายใต้กลุ่ม สานฝัน สรรค์สังคม

กิจกรรมมีเป้าหมายเพื่อสร้างองค์ความรู้ให้กับเด็กนักเรียน ที่เราจะไปร่วมทำกิจกรรมด้วย แน่นอนครับว่าองค์ความรู้เป็นสิ่งที่ไม่สารมารถสร้างได้ด้วยระยะเวลาเพียงวันเดียวหรือสองวัน ดังนั้น รูปแบบกิจกรรมจึงต้องจำกัดลงมาเหลือเพียง การบริจาคหนังสือ จัดการห้องสมุด และการเรียนการสอน ที่เน้นในเรื่องการสร้างองค์ความรู้ ณ โรงเรียนวัดบางไทร จังหวัดฉะเชิงเทรา (รูปประกอบ)

สำหรับผู้ที่มีความสนใจให้การสนับสนุนโครงการ และการสร้างองค์ความรู้ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาการศึกษาตามกำลัง สามารถร่วมบริจาคหนังสือ หรือทรัพย์เพื่อจัดหาหนังสือ โดยทางทีมงานจะเน้นหนังสือสำหรับเด็กทุกรูปแบบ (ดังที่หลายคนพูดว่าว่าปัญหาหลาย ๆ อย่างในประเทศไทย เกิดจากปัญหาการศึกษา โครงการนี้ถือเป็นโอกาสหนึ่งของการมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหา)

ในขั้นต้นสามารถติดต่อมายังทีมงานผ่าน หน้าติดต่อบริจาคหนังสือ แล้วทางทีมงานจะติดต่อกลับไปอย่างเร็วที่สุดครับ(ด้วยหลักป้องกันความเป็นส่วนตัว จึงไม่สามารถบอกข้อมูลส่วนตัวของทางทีมงานผ่านหน้าเวบไซท์ได้)

ประกาศ

BioLawCom เปลี่ยนธีมได้สักสองวันแล้วครับ เพื่อให้เข้ากับฤดูกาลอันแปรปรวนไม่แน่ไม่นอน ครั้งนี้ลองใช้ธีมโทนดำเสียหน่อย ..พอเปลี่ยนต้อนรับฤดูร้อน/ฝนได้แป๊บ ปรากฎการณ์ธรรมชาติก็ต้อนรับ ประทับตราเห็นด้วยกับธีมใหม่ทันที

วันนี้ (23 มิ.ย.) รุ่นน้องที่บ้านหัวเกือบแตกระหว่างขี่จักรยานไปซื้อของ เพราะจู่ ๆ อากาศที่ร้อนอบอ้าวซะจนชวนให้คิดถึงเมืองไทย ก็แปรเปลี่ยนเป็นพายุ  "ลูกเห็บ" เฉย...จริงแล้ว อยู่ที่นี่ก็เห็นมาหลายครั้งแล้วล่ะครับ แต่ครั้งนี้น่าจะใหญ่ที่สุดแล้วเท่าที่เคยเห็นมา แม้จะไม่ยักษ์ใหญ่ขนาดบันทึกได้ แต่เข้าใจว่า รถแถวนี้น่าจะบุบ ใครหลบไม่ทันก็คงเลือดซิบ

อ่ะ..เก็บรูปมาเป็นหลักฐาน...

ประกาศ

สวัสดีปีใหม่ครับ :D ผมรับหน้าที่จากสหายร่วมบล็อกอีกสองคนให้มาอวยพร แม้จะมาล่าไปนิด แต่ก็ขอให้คุณผู้อ่านทุกท่านสุขกาย สบายใจ โรคภัยไม่เบียดเบียน มีเรี่ยวแรงทำงาน และผจญภัยกับโลกได้ เห็นบล็อกเกอร์ หลายท่านเขียนสรุปฉากชีวิตของปีที่แล้ว บางท่านก็เขียนความตั้งใจ ว่าจะทำอะไรในปีนี้ ก็ให้นึกอิจฉา ใจจริงอยากทำมั่ง แต่พอหันกลับมามองเรื่องตัวเองแล้วพบว่า ชีวิตออกจะโกลาหล มีแต่ปัญหา จับต้นชนปลายไม่ถูก พอสรุปฉากเก่าไม่ได้ พล็อตของฉากใหม่เลยยังวางได้ไม่ชัดนัก

อย่างไรก็ตาม ปีที่ผ่านมาผมพบว่า เหตุการณ์แย่ ๆ หลายอย่างที่เกิดขึ้น ไม่ได้นำแต่ปัญหา หรือความยุ่งยากมาสู่ชีวิตอย่างเดียว แต่ยังหอบเอาปัญญาและมุมมองใหม่ ๆ มาให้ด้วย การได้คิดหรือลงมือแก้ปัญหาด้วยตัวเอง ได้ลองใช้วิชาที่เรียนมาแก้ไขสถานการณ์จริง ถ้าทำอย่างมีสติก็อาจทำให้วิธีคิด และมุมมองที่มีต่อสังคมกว้างขึ้น ชัดขึ้น...เหมือน ๆ ว่าเรากำลัง "เติบโต" ขึ้นอีกขั้น ใครคนหนึ่งเคยบอกผมว่า "ปัญหา" เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต คนเราเกิดมาก็เพื่อคอยแก้ปัญหาต่าง ๆ ที่เข้ามาไม่มีวันหมด...ถ้ามันเป็นเรื่องจริง แสดงว่า แม้่เราจะอายุมากจนร่างกายหยุดการเจริญเติบโตแล้ว แต่การ "เติบโต" ทางความคิด ที่เกิดจากการเรียนรู้เพื่อแก้ปัญหา ก็ไม่ควรมีวันหยุด... มิน่าเล่าเค้าถึงว่า ใครที่ยังหวังให้คนอื่นแก้ปัญหาให้ หรือเอาแต่เลี่ยงการเผชิญหน้ากับปัญหา ก็คือ "เด็ก" อายุกับหน้าตาไม่ใช่สิ่งชี้วัดว่าคน ๆ หนึ่ง (มีความคิด) "เติบโตเป็นผู้ใหญ่" แล้ว !...ถ้างั้น ลองสำรวจตัวเองดูมั๊ยครับ ว่ามีอะไร "เติบโต" ขึ้นบ้าง ?

หลังจากผมสำรวจตัวเองแล้ว พบว่าชีวิตโกลาหลทำให้ผมโตขึ้นอีกเล็กน้อย แม้ใจไม่ได้โหยหาความยุ่งเหยิงระดับนั้นอีกแล้ว แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้ ก็หวังว่าปัญหาใหม่ ๆ จะทำให้ผมโตขึ้นอีกหน่อยในปีนี้...ส่วนสิ่งที่ผมอยากลองคิดและทำ (ให้ได้) เพิ่มเติมใน 2008 ก็คือ ๑. เปี่ยมด้วยความคิดสร้างสรรค์, ๒. ใช้พลังแห่งปีกผีเสื้อ, ๓. ไปสู่ความเลื่อนไหล, ๔. ค้นหาความหมายระหว่างกลาง, ๕. มองเห็นศิลปะของโลก, ๖. อยู่กับเวลา แล้วก็ ๗. หวนคืนสู่องค์รวม

แฮ่ม...อย่าพึ่งหมั่นไส้ผม เพราะ ๗ เรื่องที่ว่า (ดูภาษาดีเกินตัว) ผมก๊อปคำเค้ามาทั้งนั้น :D อยากรู้ว่ามัน คืออะไร หรือเกี่ยวกับความโกลาหลยังไง ลองอ่านอันนี้ดู ถือเป็นของขวัญปีใหม่นะครับ...

ประกาศ

ช่วงที่ผ่านมาเกิดเหตุชีวิตติด ๆ ขัด ๆ ต้องตกอยู่ในสภาวะอึมคลึม จนไม่ค่อยแน่ใจนัก กับอนาคตอนางอของตัวเอง ไม่ต่างจากสภาพอากาศแถว ๆ เยอรมันนี่สักเท่าไหร่ ที่ฝนตกกันตั้งแต่เช้าจรดเย็นไม่ได้เห็นแสงแดด ว่ากันตั้งแต่ต้นอาทิตย์ของสองอาทิตย์ที่แล้ว (งง) ลากยาวมาจนกลางอาทิตย์นี้ ยังผลให้พวกผมนอนหนาว แลเจ่าจุก ขลุกอยู่แต่ในบ้าน พร้อม ๆ กับการเร่งเขียนงานจนหัวฟู ข่าวคราวอะไรก็ไม่ได้อ่าน ประดงประเด็นก็เลยไม่มี บล็อกเบลิ๊กก็เลยไม่ได้เข้า แน่ล่ะ รวมทั้งไม่ได้เขียน ....วะฮู้ มันจะอะไรกันนักหนา ...อย่างไรก็ตาม ด้วยสถานการณ์ครั้งนี้ทำให้ผมเริ่มเห็นว่า ชีวิตก็ดำรงอยู่ได้ดีนี่หว่า โดยไม่ต้องเสพอักษร www

วันก่อน เครียดมากจนปวดหัว ซัดยาแก้ปวดเข้าไปหลายดอก ผลปรากฎว่า สารสกัดเคมีนั้นไม่ทำปฏิกิริยาใด ๆ กับ สารสกัดในร่างกาย สุดท้ายอาการปวดหัวเลยยังคงอยู่ นึก ๆ ดู น่าจะถูกกว่า ถ้าจะบำบัดไอ้เรื่องแบบนี้จากภายใน แทนที่จะยัดอะไรถมเทเข้าไปจากภายนอก เหมือนตอนที่ดูซีรีย์เยอรมัน "บาปเจ็ดประการ" ของคนคริสต์ ตอน "ความโกรธ" คนตะวันตกค้นคว้า วิเคราะห์วิจัยการหลั่งสารบางอย่างจากสมองมนุษย์ (โดยมี "หนู" เป็นตัวแทน) เพื่อหาสาเหตุแห่งความโมโหโกรธา (จนก่อบาป) จะได้ผลิตสารเคมีอีกอย่างเข้าไปแก้ทาง มายาวนานแต่ก็ไม่พบ อย่างมากก็บรรเทาได้ช่วงสั้น ๆ หมดฤทธิ์ก็เป็นอีก... ผมไม่ทราบว่า จนถึงศักราชนี้นักวิทยาศาสตร์เหล่านั้นค้นอะไรเจอแล้วหรือยัง ? ...บางที อะไร ๆ อีกหลายอย่างในโลกนี้ อาจแก้ไขได้ โดยไม่ต้องหาคำอธิบายในเชิงวิทยาศาสตร์ ก็ได้กระมัง

เอ้านี่ แล้วผมมาบ่นบ้าอะไรอยู่ ? จะแนะนำบล็อกตอนใหม่ก็ใช่ที่ เพราะรู้สึกว่า มันไม่ใหม่เสียแล้ว เลยไม่อยากเอาเปรียบคนอ่าน (แฮ่ แฮ่) ก็แค่มาบอกกล่าวเล่าแจ้งครับว่า ไอ้พวกเราทั้งสามยังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่งานกำลังสุมฟอนอยู่ในทรวงอก จนนรกเข้ามาเยือนถึงเรือนใจ ...แต่ก็นะครับ มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่โลกนี้จะมีแต่วันอันแสนหม่น และใบหน้าอันเศร้าหมอง...อ่า..วันนี้เป็นวันแรกในรอบสองสัปดาห์ครับ ที่ฟ้าเยอรมันเปิดให้เห็นแดด...ว่าแล้ว ผมก็ขอตัวไปวิ่งออกกำลังภายใน และฟิตหัวใจก่อน

ด้วยมิตรภาพ.

ประกาศ