ComBioLaw.De

เมื่อวันที่ ๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ประชาชนชาวสวิตเซอร์แลนด์ได้ลงประชามติด้วยคะแนนเสียงข้างมากเห็นด้วยกับการแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา ๗๒ [1] ของรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐโดยการเพิ่มเติมข้อความว่าด้วยการห้ามสร้างหอคอยสุเหร่าที่ใช้สำหรับเรียกชาวมุสลิมมาประกอบพิธีกรรมทางศาสนาอิสลาม (Minaret) [2] ในฐานะเป็นมาตรการที่เหมาะสมสำหรับการรักษาความสงบสุขสาธารณะระหว่างสมาชิกของชุมชนทางศาสนาที่แตกต่างกัน ในการนี้ได้มีผู้มาใช้สิทธิออกเสียงเป็นจำนวนร้อยละ ๕๕ ของจำนวนผู้มีสิทธิออกเสียงทั้งหมด ในจำนวนดังกล่าว มีผู้เห็นด้วยกับการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญร้อยละ ๕๗ ไม่เห็นด้วยร้อยละ ๔๓ นอกจากนี้การแก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าวยังได้รับคะแนนเสียงข้างมากจากบรรดารัฐสมาชิก (Canton) ของสหพันธรัฐซึ่งจำเป็นสำหรับการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ [3][4] ผลการลงประชามติดังกล่าวทำให้ชาวมุสลิมในสวิตเซอร์แลนด์ไม่สามารถสร้างหอคอยสุเหร่าได้อีกต่อไป อย่างไรก็ตาม การห้ามดังกล่าวก็ไม่ครอบคลุมถึงการสร้างสุเหร่าเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา และไม่มีผลกระทบต่อหอคอยสุเหร่าที่ได้มีการสร้างเสร็จไว้ก่อนหน้าแล้ว [5]

ผลการลงประชามติดังกล่าวก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆนานาและเสียงสนับสนุนจำนวนมากมายในยุโรป ในบรรดาเสียงวิพากษ์วิจารณ์ทั้งหลายส่วนใหญ่จะอ้างว่าผลการลงประชามติดังกล่าวเป็นการละเมิดสิทธิเสรีภาพในการนับถือศาสนาและขัดกับหลักการห้ามเลือกปฏิบัติ ซึ่งทั้งสิทธิเสรีภาพในการนับถือศาสนาและหลักการห้ามเลือกปฏิบัติได้รับการรับรองโดยสนธิสัญญาว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของยุโรป [6] นอกจากนี้พรรคการเมืองสีเขียวแห่งสวิตเซอร์แลนด์ (Grüne Partei der Schweiz) ได้ประกาศอย่างชัดเจนที่จะฟ้องเป็นคดีต่อศาลสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรปว่าการลงประชามติดังกล่าวเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่ได้รับการรับรองในสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชนของยุโรป ...

กฏหมาย

"[...] เป็นที่รู้กันทั่วไปว่า เครื่องมืออันสำคัญและจำเป็นยิ่งอันหนึ่งในระบบประชาธิปไตยอเมริกา ได้แก่ การเลือกตั้ง ทำไมต้องมีการเลือกตั้ง ? เพราะอำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนนั่นเอง และความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยถือว่า ทุกคนเท่าเทียมกัน (แม้สติปัญญายังไม่เท่ากันก็ตาม) ดังแสดงออกที่คะแนนหนึ่งเสียงที่แต่ละคนมีเท่ากัน [...]

[...] จากภูมิหลังในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกาข้างต้นนี้ ทำให้การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนล่าสุดที่กำลังจะมีขึ้นในเดือนพฤศจิกายนนี้ เป็นการเลือกตั้งที่มีความหมายนัยและลักษณะเด่นที่ต่างจากการเลือกตั้งก่อนๆ นี้เป็นอย่างยิ่ง กล่าวคือ นี่เป็นครั้งแรก ที่ผู้สมัครเข้ารับการเลือกตั้งประธานาธิบดี (แม้จะมาจากพรรคเดียวกันคือ พรรคเดโมแครต) เป็นสตรีและคนผิวสี หมายความว่า ตำแหน่งประมุขสูงสุดของประเทศสหรัฐอเมริกาได้เปิดกว้างอย่างเต็มที่ให้แก่คนสองกลุ่ม ที่ในอดีตกาลเคยถูกปฏิเสธสิทธิและเสรีภาพ รวมถึงสิทธิในการเลือกตั้ง และรับเลือกตั้งมาก่อนแล้ว ครั้งนี้ระบบการเมือง อันรวมถึงพรรคการเมือง รัฐสภา กลุ่มพลังการเมืองต่างๆ ไปจนถึงสื่อ มวลชน และกองทัพ ไม่มีใครสามารถออกมาปฏิเสธ หรือแสดงความกังขาสงสัยต่อการที่จะมีสตรีขึ้นมาเป็นจอมทัพของกองกำลังทหาร อันมีอานุภาพมากที่สุดในโลก ต่อการที่อาจจะมีคนผิวดำขึ้นมาเป็นประธานใหญ่ของสภาความมั่นคงแห่งชาติ ผู้ตัดสินชะตากรรมการเมือง และความขัดแย้งในภูมิภาคต่างๆ ทั่วโลก

เกิดอะไรขึ้นในการเมืองอเมริกา หรือว่านี่เป็น "การเมืองใหม่"  ? [...]"

ตัด(หลาย)ตอน จาก บทนำหรือคำนิยม (ไม่แน่ใจ) : โดย ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ เขียนให้หนังสือ CHANGE : ถนนสู่ทำเนียบขาว : ของ ปกป้อง จันวิทย์ (ตุลาคม 2551)

ปล. ช่วงนี้หยิบหนังสือขึ้นอ้างบ่อย จะได้เข้ากับบรรยากาศ มหกรรมหนังสือระดับชาติครั้งที่ 13 (11-23 ต.ค.) และไปกันได้กับกระแส "การเมืองเก่าที่ถูกอ้างใหม่" ในประเทศไทย ยังไงล่ะ :P

หนังสือ

เหตุบ้าน และ การเมือง

วันสองวันที่ผ่านมานักอ่านข่าวทางเน็ต คงทราบกันแล้วว่าเว็บข่าว ประชาไท กับ ฟ้าเดียวกัน ถูกปิดกั้นการเข้าถึง (อีกแล้ว) โดยผู้ให้บริการช่องทางอินเทอร์เน็ต ยังผลให้ผู้ใช้บริการในบางพื้นที่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาคเหนือ อีสาน และใต้ เข้าเว็บไม่ได้ แม้ต่อมาผู้ให้บริการ ครั้งนี้คือ ทีโอที จะชี้แจงว่าฝ่ายตนไม่ได้ปิด หรือถ้าปิดก็น่าจะเป็นความผิดพลาดทางเทคนิคเสียมากกว่า จนไม่น่าจะติดใจอะไร แต่ผมกลับมีเรื่องที่อยากเขียนมาคุยด้วย (ครั้งนี้ สืบเนื่องมาจากเนื้อข่าวใน Blognone)

จริงแล้วปัญหาการปิดกั้นเนื้อหาของเว็บไซท์แบบนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ หรือตื่นเต้นอะไรนักสำหรับเมืองไทย (ที่นี่ก็เขียนถึงไปหลายครั้งแล้ว) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ที่ประเทศไทย ตกอยู่ภายใต้การนำ ของรัฐบาลเผด็จการหลากรูปแบบ (เผด็จการรัฐสภา และเผด็จการทหาร) หลายต่อหลายเว็บที่แม้จะมีเนื้อหาไม่ผิดกฎหมาย แต่ผิดใจผู้นำถูกปิดกั้นทั้งในที่ลับและที่แจ้ง ด้วยเหตุผลอันคลุมเคลือว่า "ไม่เหมาะสม" นี่ยังไม่ได้พูดถึงกรณีที่ผู้แสดงความคิดเห็น หรือสร้าง(สรรค์)เนื้อหาเหล่านั้นบางคนถูกแอบดำเนินคดีทางกฎหมาย

ก่อนหน้าที่ พระราชบัญญัติว่าด้วย การกระทำความผิดอันเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ 2550 จะมีผลใช้บังคับ ปัญหาว่าหน่วยงานรัฐ (ICT หรือ DSI Cyber ) ปิดกั้นเนื้อหาเหล่านั้นโดยอาศัยอำนาจอะไร ยังคงเป็นปมปริศนาดำมืดมาจนทุกวันนี้ ที่ตอบมาแล้วพอรับฟังได้ก็มีแค่...

กฏหมาย

ถ้าจำไม่ผิดเข้าใจว่า วันอาทิตย์ที่ 2 มีนาคมนี้ (ตอนแรกจำผิดจริง ๆ ด้วย เลยแก้ซะ) ชาวกรุงเทพ ฯ จะได้จรดปากกาทำเครื่องหมายในช่องสี่เหลี่ยมในคูหาอีกแล้วนี่ครับ ในวาระการเลือกสมาชิกวุฒิสภา แม้ผมไม่เกี่ยวอะไรกับการณ์นี้ เพราะ 1. ทะเบียนบ้าน อยู่บ้านนอกนู่น กับ 2. ส่วนตัวน่ะอยู่เมืองนอกนี่ ก็เลยได้ตัดสินใจไปเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่ก่อน 21 กุมภาพันธ์ ...แต่อดไม่ได้ ขออนุญาตเขียนถึงเรื่องนี้นิดเดียว เพราะช่วงหลายวันมานี้รู้สึกสะดุดตาการหาเสียง (ให้) ผู้สมัคร ฯ ท่านหนึ่ง ที่มีทั้ง นักเขียน คนไอที ดารา นักร้อง และกลุ่มแฟนคลับคนรุ่นใหม่ (ที่ดูเหมือน) เข้าใจประชาธิปไตยดี เชียร์มาก ถึงขั้นทำเป็นวีดีโอให้...(แต่ ไม่แน่ใจว่าจะได้ผลอย่างของตา Obama หรือเปล่า ^o^)

วีดีโอ กับการแสดงความชื่นชม รวมทั้งชวนให้ไปเลือกคนที่ว่า ถูกส่งมาทางเมล์ลิ่งลิสหนึ่งที่ผมรับอยู่ แบบออกจะถี่ (ถ้าเทียบกับช่วงอื่น ๆ) ไปหน่อย และทำนองเดียวกัน กับที่เมล์ความเห็นต่าง ที่ตั้งคำถาม (แรง ๆ) ต่อผู้สมัครท่านนี้ ก็ถูกส่งมาหลายครั้งผ่านเมล์ลูกโซ่เดียวกันนี้เลย (ไม่รู้มีใครจะได้เหมือนผมบ้างเปล่า ?) จริงแล้ว ผมไม่ได้ต่อต้าน หรือจะ Say No อะไร (ที่ถูกน่าจะพูดว่า ก็ไม่ได้มีเอี่ยวอะไร ที่จะไปเห็นด้วย หรือคัดค้าน มากกว่า) แต่ประเด็นหนึ่ง ที่ผมออกจะเห็นด้วย กับ "จดหมายค้าน" ก็คือ ผมรู้สึกว่า แคมเปนญ์หาเสียงเหล่านี้ ไม่ค่อยต่างจากการร้องหา "คนดีมีคุณธรรม" ในช่วงรัฐบาลรัฐประหาร 19/9 เท่าไหร่ นั่นคือ โจมตี (แต่) นักการเมืองว่าเป็นคนไม่ดี, ชูว่าควรเลือกคนดีเข้าสภาสูงจะได้คอยไปถ่วงดุลย์สภาล่าง หรือนัยของประโยค "อย่าหมดหวังกับประชาธิปไตย" เองก็ตาม ก็ยังน่าสงสัย

เพราะปัญหา ก็คือ ระบบประชาธิปไตย มันไม่ใช่การ...

เหตุบ้าน และ การเมือง