ComBioLaw.De

หลังจากไม่ได้ช่วยอัพบล็อกมาแรมหลายเดือน ปล่อยให้ Com ทำงานคนเดียวน่าเห็นใจที่สุด...ครั้งนี้เลยแอบเอานี่มาช่วยเรา เอ้ย เค้าทำมาหากินหน่อยครับ ;D

ที่มา: ประชาไท สัมภาษณ์โดย มุทิตา เชื้อชั่ง, อาทิตย์ สุริยะวงศ์กุล

นับตั้งแต่ประกาศใช้ พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550 มีการตั้งข้อกล่าวหา และจับกุมผู้ต้องสงสัยไปแล้วหลายราย แต่ที่เป็นข่าวใหญ่ที่สุดคงหนีไม่พ้น 3 ผู้ต้องหากรณีปล่อยข่าวไม่เป็นมงคล กระทบกระเทือนตลาดหุ้น

เป็นชั่วสัปดาห์ที่อึกทึกคึกโครมอย่าง ยิ่ง แม้สัปดาห์ต่อมาจะถูกกลบเสียมิดด้วยปัญหาใหม่ที่ดูจะใหญ่กว่าของเพื่อนบ้าน ข้อเท็จจริงต่างๆ จึงยังไม่ทันคลี่คลาย คำถามมากมายต่อกรณีนี้ยังไม่ได้รับคำตอบ

อย่างไรก็ตาม ในโลกไซเบอร์ มันได้กลายเป็นประเด็น “ความ มั่นคงของรัฐ” ที่สั่นสะเทือนความมั่นคงของผู้ใช้อินเตอร์เน็ตผู้เสพเสรีภาพเป็นภักษาหาร อย่างสำคัญ เพราะมันเต็มไปด้วยความคลุมเครือของตัวบท รวมถึงความเงียบเชียบ มืดดำในการดำเนินการของเจ้าหน้าที่ จนมีการตั้งข้อสังเกตว่า กฎหมายนี้ดูราวกับเป็นส่วนขยายของมาตรา 112 ดังเช่นแถลงการณ์ของ...

กฏหมาย

เกือบไปละ ผมเกือบตกรถไฟขบวนนี้ซะแล้ว ทั้ง ๆ ที่ควรตีตั๋วนั่งฟัง และเก็บข้อมูลมาเล่นกับเขาด้วยเป็นคนแรก ๆ ช่วงนี้ "ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต" คนไหนไม่สนใจ หรือไม่ตามประเด็นร้อนเกี่ยวกับ "ประกาศ/กฎกระทรวง" จัดเก็บ Log file ที่กระทรวงไอซีทีซุ่มเงียบเชียบคิดเขียน หวังประกาศมาตรการเฉียบออกมาเนียน ๆ บังคับเข่นคอผู้ประกอบการ คงเชยพิลึก

พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดที่เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 ฉบับนี้ จะว่าไปก็เปรียบเสมือน "กฎหมายสูงสุด หรือ ธรรมนูญการปกครองของพลเมืองออนไลน์" ที่จะคอยกำหนดภาระหน้าที่ และความรับผิดชอบต่าง ๆ ให้กับมหาชนคนเล่นเน็ท ดังนั้น ใครใช้คอมพิวเตอร์ และอินเทอร์เน็ต แต่ไม่สนใจกฎหมายตัวนี้เลย ก็จะไม่ต่างกับกรณีที่ี "คนไทยไม่ยอมสนใจศึกษาสิทธิ และหน้าที่ของตัวในรัฐธรรมนูญ" สุดท้ายก็โดนทหารออกมายึดอำนาจ ออกประกาศกดหัวทุก ๆ 10 ปี นั่นแหละ (ฮา)

หลังจากร่าง ลบ ตบ เฉือน กันมาหลายปี เมื่อไม่นานมานี้มันก็โดนรัฐบาลหลังการรัฐประหาร ทั้งผลักทั้งดันขยั่นขย๊อกออกมาจนได้ ถ้าจำไม่ผิดประกาศในราชกิจ ฯ วันที่ 18 มิถุนายน 2550 แล้วนับจากนั้นอีก 30 วันก็เป็นอันเริ่มใช้บังคับ กฎหมายฉบับนี้ (รวมทั้งประกาศที่กำลังจะออก) มีเรื่องทางเทคนิค, ประเด็นภาระหน้าที่ของผู้ประกอบการ และ ช่องทางที่เปิดโอกาส ให้เกิดการใช้อำนาจแบบสามานย์ ประกอบอยู่เป็นจำนวนมาก แต่...

กฏหมาย

ขอแก้ไขเลขมาตราหน่อยครับ เพราะตอนนี้ร่าง พ.ร.บ. ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ตามมติสนช. ตัวเต็มออกแล้ว เปลี่ยนเป็น...นอกจาก มาตรา ๑๕ ฉอดบังคับให้ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต ต้องรีบตาเหลือกตาลาน "เซ็นเซอร์ตัวเอง" แล้ว มาตรา ๒๐ ที่ถูกเพิ่มเติมสด ๆ ร้อน ๆ หอมกรุ่นจากเตาเตรียมเสิร์ฟ (รอแค่ลงพระปรมาภิไธย แล้วประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษา) คงเป็นอีกหนึ่งฝันร้ายกระมัง สำหรับพลเมืองเน็ทที่ไม่นิยม "ระบบปิดกั้นและเซ็นเซอร์" รวมทั้งผู้ไม่ค่อยพิศมัยนักกับรัฐชาติ

มาตรา ๒๐ ในกรณีที่การกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้เป็นการทำให้แพร่หลายซึ่งข้อมูล คอมพิวเตอร์ที่อาจกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงแห่งราชอาณาจักรตามที่กำหนดไว้ใน ภาคสองลักษณะ ๑ หรือ ลักษณะ ๑/๑ แห่งประมวลกฎหมายอาญา หรือที่มีลักษณะขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน พนักงานเจ้าหน้าที่โดยได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรี (ICT) อาจยื่นคำร้องพร้อมแสดงพยานหลักฐาน ต่อศาลที่มีเขตอำนาจขอให้มีคำสั่งระงับการทำให้แพร่หลายซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์นั้นได้

.........ในกรณีที่ศาลที่คำส่ังให้ระงับการทำให้แพร่หลายซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ตามวรรคหนึ่ง ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทำการระงับการทำให้แพร่หลายนั้นเอง หรือสั่งให้ผู้บริการระงับการทำให้แพร่หลายซึ่งข้อมูลนั้นก็ได้

ปล ๑. ขอเวลาอ่านและขบตัวบทใหม่ก่อน ถ้าหูตาผมสว่างได้ที่แล้ว คงได้เรื่องหากินเป็นบล็อกอีกสักตอน

ปล ๒. สำหรับท่านที่ไม่ใช่นักกฎหมาย แล้วชีวิตนี้ก็ไม่เคยคิดจะซื้อประมวลกฎหมายมาอ่านเล่น...แต่อยากรู้ว่าไอ้ ภาคสองลักษณะ ๑ กับ ๑/๑ แห่งประมวลกฎหมายอาญาหน้าตาเป็นไง ก็กด read more ครับ :D (ผมยกมาให้อ่านกันลุ่น ๆ เป็น ดุ้น ๆ แบบนี้แหละนะ)

กฏหมาย

วันนี้ หลังเช็คอีเมลพึงปรารถนา และบางฉบับที่กำลังรอคอยอยู่เรียบร้อยแล้ว ผมก็เข้าไปตรวจเช็คบรรดา อีเมลไม่พึงปรารถนา (Spammail) ที่เข้ามาไม่ต่ำกว่าวันละ 30 ฉบับ ด้วย เผื่อไว้ครับ เกิดมีอีเมลของใครโดนกรองลงถังไปก่อนจะผ่านตา (ซึ่งเกิดขึ้นไปแล้วหลายครั้ง) ก็ต้องเป็นเง็งเมื่อเจอ Spam โฆษณาขายชื่ออีเมล และชักชวนให้เราเป็น Spammer ...แถมยังมีหน้า ยกผลการวิจัย (สถาบันอะไรก็ไม่รู้) อ้างอิงความสำเร็จของการส่งสแปมในประเทศไทย ประกอบการขายอีก ...เออวุ้ย เดี๋ยวนี้ธุรกิจแบบนี้ก็มีด้วยแฮะ (คงมีใครเคยเห็นมาบ้างแล้วกระมัง ?)

ตอนนี้ผมกำลังคิดอยู่ว่า จะทำยังไงกับเจ้าหมอนี่ดี แจ้งไปทาง DSI ตำรวจคดีพิเศษ ดีหรือเปล่า ?? แจ้งแล้ว จะทำอะไรได้ ?? เพราะเมืองไทยตอนนี้ อย่าว่าแต่ อีเมลชวนซื้อ "ชื่ออีเมลคนอื่น พร้อมโปรแกรมส่ง Spam" นี่เลย ขนาด Spammail ธรรมดา ๆ เรายังไม่มีกฎหมายอะไรจะเอาผิดได้ แม้แต่กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล...บ้านเราก็ยังไม่มีใช้กะเค้า

เก็บเนื้อหาเมลนั่นมาให้อ่านครับ ใครจะเอาไปแจ้งใคร หรือไปทำอะไรก็สุดแท้แต่ ส่วนผมคิดว่าจะไปเป็นลูกค้า เอ้ย...จะส่งไปปรึกษากับ DSI ดูอยู่เหมือนกันว่าจะทำอะไรกับคนที่ประกอบธุรกิจทำนองนี้ได้มั่ง ? แล้วก็ในข้อหาหมาแมว อะไรดีหว่า ? ...

กฏหมาย

ช่วงนี้พวกผมสองในสามกำลังวุ่นวายกับการเสาะหาเฟอร์นิเจอร์แต่งบ้าน (ที่จนป่านนี้ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันกับเขา) กับเตรียมย้ายบ้านใหม่ครับ บล็อกก็เลยดูเงียบเหงาเจ่าจุกพิกล ผมเลยแอบย่องเอาข่าวสั้น ๆ มาฝากอ่าน กันบล็อกเหงาก่อนสองเรื่อง เกี่ยวกับสถานการณ์กฎหมายไอทีที่เยอรมัน และเพื่อนบ้าน

เรื่องแรก ข่าวเพื่อนบ้านก่อน เพราะในขณะที่เยอรมันกำลังปวดหัวกับการผลักดัน กฎหมายสองตัวใหญ่ คือ 1. กฎหมายแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา ว่าด้วยเรื่องอาชญากรรมคอมพิวเตอร์ (เพื่อให้สอดคล้องกับ Convention on Cybercrime) กับ 2. กฎหมายต่อสู้้ Spam (จะใช้เดือนมีนาคมนี้) เพื่อนบ้านเนเธอร์แลนด์ เค้ากลับทั้งมีกฎหมาย และทั้งตัดสินลงโทษ Spammer กันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว (คดีแรกตั้งแต่ปี 2005) เคยมีรายงานว่าประมาณ 85% ของจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ ที่เนเธอร์แลนด์ ล้วนแล้วแต่เป็นสแปม ทั้งสิ้น ! ล่าสุด มีรายงานจากกรุงเฮก ครับว่า นับแต่นี้เป็นต้นไปคนเนเธอร์แลนด์ที่ขยันส่งสแปม แล้วบ้าพลังส่งไปไม่ต่ำกว่าเก้าพันล้านฉบับ จะโดนโทษปรับถึง... 

กฏหมาย