BioLawCom.De

เป็นอีกหนึ่งทริป ที่ต้องบุกป่าฝ่าดง เดินขึ้น แล้วจึงเดินลง แล้วก็ขึ้น แล้วก็ลงเขา เป็นเวลา 3 วัน 2 คืน ในเทือกเขา Karwendel ณ รัฐ Tyrol ประเทศ ออสเตรีย

ทริปนี้ประสบปัญหาตั้งแต่ตอนเดินทางด้วยรถไฟไปยังทางขึ้นเขา เพราะดันขึ้นรถไฟผิดตู้ (แต่ถูกขบวน) จุดหมายปลายทางจึงไม่ใช่เมืองที่ต้องต่อรถเมล์ไปยังทางขึ้นเขา นอกจากจะทำให้ไปถึงทางขึ้นเขาช้ากว่าที่วางแผนแล้ว ยังต้องเสียเงินค่าแทกซี่ไป 50 ยูโร เพราะรถเมล์เจ้ากรรมมีเพียงสามรอบต่อวัน แต่ 50 ยูโรที่เสียไปถือว่าคุ้ม เพราะจากสถานีรถไฟไปทางขึ้นเขาต้องใช้ระยะเวลาเดินทางเกือบชั่วโมง ทั้งที่ลุงคนขับชำนาญทางไม่ใช่เล่น คิดกันเล่น ๆ ว่าคงเป็นระยะทางประมาณ 40 กิโลเมตร

พอไปถึงทางขึ้นเขา ออกเดินไปได้ไม่ทันถึงชั่วโมงดี ฝนก็เทกระหน่ำลงมา ทำให้ต้องหยุดเดินหาที่หลบฝนใต้ต้นสนเป็นเวลาเกือบชั่วโมง เล่นเอาเปียกปอนไปตาม ๆ กัน แต่ด้วยอุปสรรคเพียงเท่านี้ ไม่ทำให้เราย่อท้อ ออกเดินดุ่ย ๆ ขึ้นเขาชัน ๆ ระหว่างทางนอกจากจะได้ชมวิวทิวทัศน์อันน่าประทับใจแล้ว ยังได้ยินเสียงระฆังที่คล้องคลอวัว เหง่งหง่างตลอดการเดิน จากจุดเริ่มต้นที่ความสูง 800 เมตร เราก็เดินทางไปถึง Falkenhütte ที่ความสูง 1846 เมตรโดยสวัสดิภาพ และแฉะเล็กน้อย

หลังจากที่เดินดูวิวรอบ ๆ Falkenhütte จนอิ่มตา และหาของกินยัดใส่ท้องจนอิ่มท้อง เราก็ค้างคืนกันที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งคืน เนื่องจากการโหมทำงานหนักในช่วงวันทำงาน ทำให้เราอ่อนเพลียกันมาก บวกกับการเดินขึ้นเขาทั้งวัน ทำให้เรานอนหลับกันแบบ 12 ชั่วโมงรวด

ตื่นมาตอนเช้า หลังจากการกินอาหารเช้า เราห็แบกเป้ขึ้นหลัง เดินทางลงเขาผ่านสายหมอกไปที่ความสูง 1200 เมตร ณ หมู่บ้านที่ชื่อว่า Eng การลงเขาแบบต่อเนื่องยาวนาน แม้ว่าจะไม่เหนื่อย แต่ก็ทำให้ผมเริ่มมีอาการปวดเข่าเล็กน้อย เมื่อถึง Eng เราพักดื่มน้ำดื่มท่า หาขนมนมเนยลงท้อง แล้วก็เดินขึ้นเขาอีกรอบ เป้าหมายต่อไปคือ Lamsenjochhütte ที่ความสูง 1953 เมตร ก่อนถึง Lamsenjochhütte ฝนก็กระหน่ำมาอีกรอบ เราหลบฝนกันอีกครั้ง หลังจากฝนหยุด เราออกเดินทางกันอีกรอบ ถึงได้รู้ว่าที่ที่เราหลบฝน ห่างจาก Lamsenjochhütte เพียง 50 เมตรเท่านั้น โถ...

เนื่องจากวันนั้นเป็นวันที่หมอกจัด (ไม่แน่ใจว่าเป็นเมฆหรือหมอก เพราะที่ความสูงระดับนั้น น่าจะเป็นเมฆมากกว่าหมอก) ทำให้พวกเราพลาดโอกาสถ่ายรูป และได้ชมวิวสวย ๆ ในระหว่างเดิน

การค้างแรมที่ Lamsenjochhütte เป็นการค้างแรมที่แสนทรมาน เพราะ การเดินทางมา Lamsenjochhütte ไม่ได้ยากนัก ทำให้ Lamsenjochhütte เป็นจุดดึงดูดของเหล่านักท่องเที่ยว แล้วเราก็เจอกลุ่มลุงขี้เมาเข้าให้ การนอนห้องเดียวกับลุงขี้เมา (ที่พักบนเขาจะเป็นแบบห้องนอนรวมเสมอ) นอกจากจะทำให้เราต้องทนฟังเสียงกรนแล้ว ยังต้องฟังคนเปิดประตูเข้าห้องน้ำทั้งคืน แถมโดนเปิดไฟแยงตาอีกต่างหาก โอ้ ... แม่เจ้า เรานอนไม่หลับกันทั้งคืืน

พอถึงตอนเช้า พวกเราไม่ได้ตื่นจากที่นอน เพราะไม่ได้นอน ก็จัดแจงกินอาหารเช้า แล้วเดินขึ้นไปยังยอดเขายอดหนึ่งซึ่งอยู่บริเวณ Lamsenjochhütte แต่ก็ไปไม่ถึง เพราะอุปกรณ์ไม่พร้อม จึงเดินลงมา และมีเป้าหมายต่อไปคือเมือง Pertisau ที่ความสูง 1446 เมตร การเดินทางเป็นไปด้วยความทุลักทุเล เพราะนอกจากพวกเราจะอ่อนเพลียจากการอดนอนแล้ว ผมยังมีอาการปวดเข่าจากการเดินลงเขาอีกด้วย แต่โชคยังดีที่อากาศในวันนั้นดีไม่หยอก

แล้วทริปนี้ก็จบลงด้วยความทุลักทุเลพอหอมปากหอมคอ

ท่องเที่ยวด้วยลำแข้ง