ผู้เขียน : ขวัญระวี  วังอุดม
ที่มา : เว็บข่าวประชาไท

“เรามียานเกราะ มีการเคลื่อนที่เข้าไปในลักษณะเหมือนในสนามรบ ซึ่งต้องยอมรับว่าการจัดกำลัง เข้าดำเนินการในครั้งนี้เราไม่ได้ทำเหมือนกับการควบคุมฝูงชน ถ้าหากย้อนไปก่อนหน้านี้จะเห็นภาพของทหารถือโล่ กระบอง เดินเข้าไปเป็นรูปขบวนปึกหนา ๆ เข้าไปประจันหน้ากับผู้ชุมนุม  อันนี้เป็นการควบคุมฝูงชนปกติ”

พล.ท.ดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณ รองเสนาธิการทหารบก[1]

การใช้กำลังทหารสลายผู้ชุมนุมเสื้อแดงของรัฐบาลภายใต้การนำของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะในเดือนเมษายน และเดือนพฤษภาคม 2553 ถือเป็นการใช้กำลังทหารปราบปรามพลเรือนที่รุนแรงมากสุดครั้งหนึ่งใน ประวัติศาสตร์ไทย โดยในช่วงเวลารวมทั้งสิ้นไม่ถึง 10 วัน มีผู้เสียชีวิตจำนวน 90 รายและผู้บาดเจ็บทั้งพลเรือนและเจ้าหน้าที่รัฐกว่า 2,000 ราย [2] นอกจากนี้ยังมีผู้สูญหาย ถูกจับกุมตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 [3] และผู้ถูกคุกคามที่ยังไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัด คำถามสำคัญที่เกิดขึ้นตามมาคือปฏิบัติการในครั้งนี้เป็นไปโดยชอบธรรมเพียงใด กล่าวคือการใช้กำลังทหารเป็นไปตามหลักสากลว่าด้วยการใช้กองกำลังตามที่ศูนย์ อำนวยการณ์แก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) กล่าวอ้างหรือไม่ และใครมีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงต่อความสูญเสียที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ บทความชิ้นนี้จะวิเคราะห์ปฏิบัติการใช้กำลังทหารในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจาก มุมมองตามหลักสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ โดยหวังว่าจะสามารถช่วยสร้างความกระจ่างให้เกิดขึ้นในสังคมไทยได้บ้างไม่มาก ก็น้อย...

ที่มา : ประชาไท - "Bangkok Pundit - ข่าวของ CNN มีอคติจริงหรือ ?"

เค้าแปลจาก http://asiancorrespondent.com/bangkok-pundit-blog/is-cnn-s-coverage-really-biased

ปล. ลิงค์ต่างๆ ในบทนี้เข้าผ่าน http://crackproxy.com เข้าไม่ถึงหน้าใน โปรดกด Surf Now ต่อ

สุทธิชัยจากเครือเนชั่นได้ทวีตว่าจดหมายเปิดผนึกถึง CNN นั้น “เด็ด” จดหมายฉบับนี้ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางทางเฟสบุ๊คและทวิตเตอร์

จดหมายเปิดผนึกฉบับนี้เขียนโดยนภัส ณ ป้อมเพ็ชร์ และเผยแพร่ทางเฟสบุ๊ค เราลองมาประเมินสิ่งที่ถูกกล่าวอ้างไว้ในจดหมายดังต่อไปนี้

จดหมายเปิดผนึกถึง CNN

เรียนผู้ที่เกี่ยวข้อง

เมื่อไม่นานมานี้ ผู้สื่อข่าว CNN ประจำประเทศไทย ทั้งแดน ริเวอร์ และ ซาร่าห์ ซไนเดอร์ ทำให้ดิฉันต้องกลับมาพิจารณาอย่างจริงจังว่าสำนักข่าวของคุณนั้น เผยแพร่ข่าวที่เชื่อถือได้ มีความถูกต้อง และไม่เอนเอียงไปข้างใดข้างหนึ่งหรือไม่ ในขณะที่ดิฉันกำลังเขียนจดหมายฉบับนี้ นอกจากจะตั้งคำถามกับการเสนอข่าวเรื่องเหตุการณ์ในกรุงเทพฯแล้ว ผู้ชมข่าวของ CNN นับพันๆ คนยังได้เริ่มตั้งคำถามถึงความเที่ยงตรง และเชื่อถือพึ่งพาได้ ของการรายงานเหตุการณ์อย่างในอาฟกานิสสถาน ไฮติ อิรัก อิหร่าน อีกด้วย...

ในเวลานี้ เวลาที่สื่อสาธารณะที่ยังสามารถทำงานอยู่ได้ เพราะไม่ถูกปิดกั้น อีกทั้งป่าวร้องกล่าวอ้างว่าตนเป็นกลางนำเสนอข่าวทุกด้าน แต่ในความเป็นจริง นอกเหนือจากภาพสว่างว่ารัฐทำสำเร็จ ประเทศชาติกำลังจะสงบราบคาบแล้ว กลับไร้ความพยายามที่จะนำเสนอภาพมืดมิดอำมหิตอีกด้านแก่ประชาชน  ในขณะที่สื่อทางเลือกที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ซึ่งเพียรเก็บข่าวและความจริงมาตีแผ่ให้ผู้คนได้รับรู้ กลับถูกปิดกั้นแล้วปิดกั้นอีกจำนวนนับครั้งไม่ถ้วน...แรกเลย พวกผมคิดไม่ออก ว่าจะมีส่วนช่วย "เปิดพื้นที่" แสดงให้เห็นความโหดเหี้ยม อยุติธรรมที่รัฐพิถีพิถันมอบให้ผู้ถูกฆ่าตายจากการ "กระชับพื้นที่" วันที่ 19 พฤษภาคม ที่ผ่านมาได้อย่างไร ? แต่สุดท้าย ผมเข้าใจเอาเองว่า ถ้าที่บล็อกแห่งนี้ (ซึ่งอาจมีผู้เข้าชมอยู่บ้าง แม้จะไม่มาก) นำข่าวสารในแง่มุมดังกล่าวจากสื่อที่รัฐมองว่าเป็นศัตรูเสมอ มาช่วยเผยแพร่ คงได้ประโยชน์

ดังนั้น ช่วงเวลานับจากนี้ไปอีกระยะหนึ่ง ผมจะเอาข่าวน่าสนใจจากเว็บไซด์ต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากประชาไท (ขออนุญาตแล้ว) ที่เข้ายากแสนยากมาให้อ่าน...และขอเชิญชวน "พลเมืองไซเบอร์" ที่มีบล็อก มีเว็บไซด์ทั้งหลายผู้มีใจเป็นธรรม และเห็นไม่ต่างกันว่า ประชาชนคนไทยควรหรือจำเป็นต้องได้รับข้อมูลข่าวสารที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ครั้งนี้ อย่างครบถ้วน และรอบด้าน ช่วยกันนำข่าวสาร "ความจริงอีกด้าน" ไปตีแผ่ต่อ...อย่าเพียงแต่ใช้วิธีการแปะลิงค์ วิธีการที่วันหนึ่งลิงค์ต้นตอก็ถูกปิด เข้าถึงไม่ได้ ด้วยวิธีการเผยแพร่เนื้อหาซ้ำแบบนี้เท่านั้นครับ ที่จะทำให้ความจริงปรากฎออกไปในวงกว้าง ยากแก่การตามปิดกั้น และถ่วงดุลย์งัดคานกับข่าวสารจากสื่อของรัฐ หรือสื่อที่เข้าข้างรัฐได้ ด้วยวิธีการนี้เท่านั้นครับ ที่เราจะเป็นส่วนหนึ่งในการต่อสู้กับความอยุติธรรมที่ดำรงอยู่ในประเทศนี้..."สมรภูมิรบ" อาจปิดฉากลงแล้ว แต่ "สมรภูมิข่าวสาร" มันพึ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น !

ด้วยมิตรภาพ และความเสมอภาค.

ข่าวสด : "ปริศนาเอ็ม 79 ลึกลับ สน.ลุมพินี-ตึกเคี่ยนหงวน

การ "กระชับพื้นที่" ระหว่างวันที่ 14-19 พ.ค. ยังมีปมประเด็นที่รอการสะสางอีกมากมาย

รวมถึงกรณียิงเอ็ม 79 ใส่สน.ลุมพินี, และกองกำลังบนตึกเคี่ยนหงวน ที่ทางราชการ ระบุเป็นจุดยิงถล่มสน.ลุมพินี

นักข่าวรายหนึ่งที่อยู่ในพื้นที่ ได้ตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับ 2 กรณีไว้ดังนี้

1. กรณีสน.ลุมพินี

เช้ามืด 19 พ.ค. ผมวนเวียนทำข่าวในจุดต่างๆ ที่มีการปะทะกันระหว่างกลุ่ม นปช. กับทหาร ในจุดบ่อนไก่ และถนนวิทยุ เป็นพื้นที่ที่ได้รับมอบหมายให้ไปติดตามสถานการณ์บ่อยที่สุด

มีข้อสงสัยเกี่ยวกับการใช้อาวุธของการ์ด นปช. ซึ่งทางทหารใช้เป็นเหตุผลว่าทำให้ทหารต้องใช้ปืนสงครามและกระสุนจริงในการปฏิบัติการ

หลัง ทหารปะทะกับผู้ชุมนุมบนถนนวิทยุ หน้าสถานีตำรวจนครบาลลุมพินี ในวันที่ 14 พ.ค. หนึ่งวันหลังจากนั้น ผมได้พูดคุยกับชาวบ้านหลังสน.ลุมพินี และตำรวจจากมุกดา หาร ซึ่งถูกส่งมาช่วยภารกิจปราบจลาจล จำนวน 1 หมวด

คำบอกเล่าของตำรวจมุกดาหารน่าสนใจมาก...

ประชาไท

Mark Mackinnon ผู้สื่อข่าวจากหนังสือพิมพ์แคนาดา The Globe and Mail ให้สัมภาษณ์ถึงประสบการณ์การต้องเดินทางเข้าออกวัดปทุมฯ เพื่อรายงานข่าวในช่วงที่มีการปราบปรามผู้ชุมนุมของรัฐบาล

Q: ผมเข้าใจว่าคุณคงได้เล่าเรื่องนี้ซ้ำหลายรอบแล้ว แต่ผมก็คงจะต้องขอถามอีกหนหนึ่งว่า วันนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้างครับ

A: เรื่องเวลานี่ผมไม่แน่ใจเท่าไรนัก คุณสามารถไปดูได้จากทวิตเตอร์ของผมได้นะ น่าจะแม่นยำกว่าความจำของผม เริ่มด้วยผมกับแอนดรูว์ (แอนดรูว์ บันคอมบ์ / Andrew Buncombe) นักข่าวชาวอังกฤษจากหนังสือพิมพ์ The Independent เดินไปตามถนนอังรีดูนังต์เพื่อเข้าไปในพื้นที่ชุมนุม เป็นเวลาประมาณเที่ยง ๆ ได้ที่พวกเราไปถึงบริเวณเวที แล้วก็เดินต่อไปจนถึง FCCT ซึ่งกลายเป็นประเด็นสำคัญขึ้นมาเพราะว่าจากบน FCCT นั้น เราสามารถเห็นภาพการปะทะด้านล่าง และเรายังเห็นระเบิดตามจุดต่าง ๆ จากนั้นเราก็ได้ SMS ซึ่งไม่แน่ใจว่าจาก ศอฉ. หรือเนชั่น หรือว่าเว็บ ThaiVisa.com บอกว่าทหารกำลังพักการปฏิบัติการ แอนดรูว์กับผมเลยคิดว่าน่าจะปลอดภัยที่จะลงไปดูเหตุการณ์ข้างล่างและที่วัด ปทุมฯ...

แด่ท่านที่หลงเข้ามาเยี่ยม ก่อนอื่นต้องขอเล่าประวัติความเป็นมาของบล็อกก่อนตามธรรมเนียม..บล็อกนี้ถูกริเริ่มจาก สหาย 3 คน 3 วัย 3 มหาวิทยาลัย ที่พอจะมีความรู้ติดหัวกันอยู่บ้าง ในสาขาวิชาที่แตกต่างกัน 3 ด้าน

นับเป็นเรื่องบังเอิญที่ว่า ไอ้เจ้าบุคคลแต่ละคนเหล่านี้ ล้วนอยากมีเว็บ หรือ บล็อก หรืออะไรก็ได้ที่เป็น "สื่อออนไลน์" เป็นของตัวเองอยู่ก่อนแล้ว ด้วยตระหนักว่า อินเทอร์เน็ตเป็น  สื่อทางเลือก กลุ่มหลัก (?) ที่นับวันจะมีอิทธิพลต่อผู้คน และเอื้อประโยชน์ต่อการนำเสนอผลงานมากขึ้นทุกที นอกจากนี้ยังเป็นพื้นที่สาธารณะที่สามารถคงความเป็นอิสระของข้อมูลและความคิดเห็นได้ค่อนข้างมาก โดยผู้คนจำนวนหนึ่งเข้าถึงได้ทุกเวลา  ...หลังจากคบหา รู้จักนิสัยใจคอจนกลายเป็นสหายทางวิชาเกิน เอ้ย วิชาการ ประกอบกับสาขาที่เรียน งานที่ทำ และเรื่องที่สนใจ ต่างมีจุดเชื่อมโยงกันอยู่ จึงตกลงปลงใจเปิดบล็อกนี้ร่วมกัน เพื่อนำเสนอแนวคิด ความรู้ และความเข้าใจของเราในทั้ง 3 ด้าน รวมทั้งด้านอื่น ๆ พร้อมกับเป็นพื้นที่ให้พลเน็ทที่มีความสนใจต้องตรงกัน ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็น หวังใจว่า มันน่าจะเป็นประโยชน์ได้ไม่ มาก ก็ไม่น้อย !!

ที่มาชื่อ Bio-Law-Com

ชื่อนี้ กว่าจะได้มา ไม่ง่ายนัก เราพยายามกันหลายชื่อ เช่น HappyThree Friends, Pink Idea รวมทั้ง Think Tong แต่ไม่เข้าตาใครเลย สุดท้ายคิดอะไรไม่ออก ก็กลับสู่วิถีสามัญ เอาชื่อสาขาทั้ง 3 มารวมกัน ได้ออกมาอย่างพาซื่อว่า BioLawCom ...แต่ใครเลยจะรู้ว่า "เฮ้ย...พับผ่าสิ มันจำง่าย" เราตั้งใจกันว่าจะเขียนมันไปเรื่อย วิชาการมั่ง ไม่วิชาการมั่ง แซวคนอื่นมั่ง ด่ากันเองมั่ง แต่เนื้อหาหลัก ๆ จะพยายามให้อยู่ในสามสาขาวิชา คือ

Bio มาจาก Biotechnology โดย ชลัท

Law มาจากอย่างอื่นไปไม่ได้นอกจาก Law โดย ป้าน

Com ก็ Computer ไงครับ โดย โบว์

คอนเซ็ปทั่วไปในการทำบล็อก/การรับคอมเม็นท์

1. ผลัดกันเขียน "คอลัมน์ประกาศ" เพื่อแสดงความเคลื่อนไหวเป็น "รายสัปดาห์" (ทุกต้นอาทิตย์) ความยาวไม่เกินส่วนเกริ่น (ภาระกิจนี้ เลิกทำกันมาจะสองปีแล้วนับแต่ 2007...ดังนั้น ตัดไป อย่าไปสนใจมัน :P)

2. จะพยายามอัพบล็อกให้ได้ทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละไม่ต่ำกว่า ๒ บล็อก ส่วนกรณี บทความ ว่ากัน "รายสะดวก" (ภาระกิจนี้ ณ ปัจจุบัน 2009 ลดความร้อนแรงไปมากแล้ว เดือนหนึ่งอัพที เราจะแสดงความยินดีกันเอง ด้วยหยาดน้ำตา) 

3. ใครว่างเขียน ไม่ว่างไม่ต้องเขียน และแต่ละเรื่องมักเป็นเวอร์ชั่นยาว ยาว ใครอยากลองอ่านแต่ไม่ชอบยาว ทำใจได้เลย

4. ช่วงแรก (ตอนยังเรียนอยู่ที่เยอรมัน) ข้อเขียนส่วนใหญ่เป็นเรื่องตาม อารมณ์ ความสนใจ และข้อมูลที่พอมี คงเขียนเรื่องที่เน้น ๓ สาขาวิชา ได้เพียงกระท่อนกระแท่นไปก่อน แต่รับรองว่ากลับเมืองไทย แยกย้ายไปทำงานจริงแล้ว จะเน้นแบบเป็นจริงเป็นจัง แน่นอน (ไม่งั้นเสียชื่อโดเมนหมด)

5. เปลี่ยน ธีม เพื่อแก้เบื่อบ้าง แต่เอาตาม "ฤดูกาล" เท่านั้น (ดังนั้น ย่อมไม่เกินปีละ 4 ธีม)

6. ไม่ต้องกลัวโชว์หรือเช็คไอพี เพราะขี้เกียจ + ไม่รู้จะเช็คทำแมวอะไร ...แต่โปรดระวังให้ดี เพราะถ้ามาเม้นท์แบบไม่สร้างสรรค์ หยาบคาย เราสงวนสิทธิ์ ลบทันทีไม่มีแจ้งเตือน หรือถ้ามา ด่า ด่า แบบไม่หยาบคาย แต่ออกแนวเพ้อเจ้อ ไม่มีเหตุ ไม่เป็นผล ...ไม่ลบหรอกครับ ปล่อยไว้งั้นแหละ....ชอบ...สะใจดี

7. ข้อเขียนต่าง ๆ ในบล็อก เฉพาะที่เจ้าของบล็อกเป็นผู้เขียน เอาไปใช้ได้โดยไม่ต้องขออนุญาต แต่กรุณาแสดงที่มา และต้องไม่ใช่เพื่อการแสวงหาประโยชน์ในทางธุรกิจ (ใครบ้างเจ้าของบล็อก ? ตอนนี้มีนอกจากนามปากกา ที่กำกับไว้กับชื่อด้านบนแล้ว ก็คือ BioLawCom กับ หัวนอกหงอกดำ)

"เนื่องจากว่ามีความพยายามของกลุ่มผู้ไม่หวังดี ที่จะบิดเบือนข้อเท็จจริง เพื่อจะสร้างภาพให้พี่น้องประชาชนโดยทั่วไป เห็นว่าเจ้าหน้าที่ทหารตำรวจนั้นใช้กำลังปิดล้อม แล้วก็ใช้อาวุธสงคราม ยิงเข้าใส่ผู้ชุมนุมคนเสื้อแดงหรือ นปช. " - พ.อ. สรรเสริญ แก้วกำเนิด

ระหว่างคนทั้งโลก กับ ศอฉ. ไม่ฝ่ายใดก็ฝ่ายหนึ่งที่พูดโกหก

เมื่อครั้งที่ผมมาฝึกทหารที่เยอรมันใหม่ ๆ ได้ไม่ถึงปี ผมมีโอกาสได้พบปะพูดคุยกับเพื่อนชาวเยอรมันชื่อ Anke ผู้สนใจในประเทศไทยเป็นพิเศษ ถึงขนาดเข้าเรียนในคณะ "ไทยศึกษา" ที่มหาวิทยาลัยฮัมบรูก ซึ่งมีเพียงสองที่ในเยอรมัน Anke ได้เคยถามคำถามที่ยากที่สุดคำถามหนึ่งต่อผม แม้สิ่งที่เธอถามจะผ่านมาแล้วสิบปีเต็ม แต่ผมก็จำคำถามนั้นได้ดี

"หากเธอได้รับคำสั่งให้ไปปราบผู้ชุมนุมในสมัยพฤษภาทมิฬ และผู้บังคับบัญชาสั่งให้เธอยิงประชาชน เธอจะยิงไหม ?"

ผมได้แต่นั่งอึ้งต่อคำถามของเธอ ตอบอะไรไม่ถูก อีกทั้งในตอนนั้น ผมเพิ่งผ่านระบบการฝึกทหารไทยมาใหม่ ๆ ทำให้ไม่มีอะไรที่เป็นหลักการไปตอบเธอได้เลย ผมได้แต่พูดติดตลกตอบเธอไปว่า

"ฉันเป็นทหารเรือ ไม่มีใครสั่งให้ฉันไปปราบม้อบหรอก !"

แต่คำถามนั้นก็อยู่ในใจผมเรื่อยมา ผมพยายามหาคำตอบให้กับตนเอง และได้แต่หวังว่าผมและเพื่อนร่วมอาชีพของผมคนอื่น ๆ ไม่ต้องเจอกับสถานณการณ์ ที่ตัดสินใจลำบากแสนลำบากอย่างนั้นอีก

เวลาผ่านไปสิบแปดปีเต็ม ไม่ขาดไม่เกิน แล้วสถาณการณ์เช่นนั้นก็หวนกลับมาอีกรอบ ตอนนี้ผมให้คำตอบกับตัวเองได้แล้ว ...

เก่ง- หน่วยแพทย์อาสาร่วมใจ

ประเมินว่าน่าจะมีผู้เสียชีวิตขนาดไหน? ผมว่าเยอะมากๆ ผมไม่ได้ใส่ร้ายทหารนะ แต่สิ่งที่เราเห็น สิ่งที่ทุกคนเห็น สิ่งที่ทหารทำ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเอาศพคนตายไป....

ทางสยามรวมใจอยู่ที่นู่น ผมก็ประสานว่าเดี๋ยวเราช่วยแล้วกันตรงนี้ เราก็ตัดสินใจออกไปดูคนเจ็บที่ศาลาแดง พอออกไป หน่วยกู้ชีพตรงนั้นไม่มีใครแล้ว มีเป็นผมที่ใส่เสื้อของวชิระพยาบาล ผมเลยตัดสินใจว่าเมื่อไม่ใครออกไปได้ ก็จะลุยออกไปเอง พอลุยออกไปก็พบผู้เสียชีวิต 1ราย ศพแรกของศาลาแดง ร่วงไปแล้ว มี 2 คนเข้าไปช่วย แล้วก็โดนยิง คนที่ 1 ประมาณ 9 โมงเช้า ร่วงตรงป้ายรถเมล์ฝั่งตรงข้ามจุฬาฯ แล้วผู้ชาย 2 คนก็วิ่งเข้าไปช่วย พอวิ่งไปก็ร่วง เป็นประชาชนช่วยกันเองนี่แหละ สรุปตรงนั้นเสียชีวิตไป3 คนที่ 4 ที่วิ่งเข้าไปก็เป็นคนวิ่งหลบกระสุนก็โดนอีก สุดท้ายไม่มีใครแล้วผมเลยตัดสินใจว่าจะเข้าไปเอาเอง พอผมวิ่งเข้าไป น้องคือประชาชนนี่แหละเห็นว่าผมเป็นแพทย์จะเข้าไปช่วยก็เลยวิ่งเข้าไป โดนยิงต่อหน้าผมเลย เข้าอกข้างขวากับแขน แล้วผมก็ลากเข้ามา พอลากเข้ามาเสร็จก็วิ่งเข้าไปใหม่เพื่อจะไปเอาตรงนั้นให้ได้ คนที่วิ่งตามมาก็ร่วง โดนเข้าหน้าอกเหมือนกัน ทุกคนโดนเข้าหน้าอกและหัวทุกคน แล้วก็มีผู้ชายที่เข้ามาเมื่อวานประมาณเที่ยง โดนยิงเข้าศีรษะแล้วก็คอ 3 รายพร้อมกันตรงนั้น น่าจะเสียชีวิต เพราะผมก็ปั๊มหัวใจตั้งแต่ศาลาแดงจนถึงโรงพยาบาล...

ปากคำ ‘เรื่องที่คุณต้องอ่าน’: ห่ากระสุนในเขตอภัยทาน ความตายหลังยอมแพ้ และศพที่ถูกลากขึ้นรถทหาร

เว็บข่าวประชาไท 21/05/2010

หากตัวเลขผู้เสียชีวิตในปฏิบัติการ ‘กระชับพื้นที่’ 19 พ.ค. ที่รายงานโดยศูนย์เอราวัณเมื่อวันที่ 20 พ.ค.มี 13 ราย คุณเชื่อหรือไม่ 50% ของผู้เสียชีวิตนี้ถูกฆ่าในวัด และคุณเชื่อหรือไม่ ในจำนวนนี้เป็นหน่วยพยาบาลถึงครึ่งหนึ่งซึ่งฆ่าในขณะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์

แกนนำ นปช.ประกาศขอมอบตัวและให้ประชาชนกลับบ้านตั้งแต่ช่วงบ่ายแก่ของวันที่ 19 พ.ค.เพราะทหารเริ่มล้อมเข้ามาใกล้มากขึ้นขณะที่ความสูญเสียชีวิตไร้วี่แวว สิ้นสุด แต่หลังจากนั้นเหตุการณ์กลับวุ่นวายโกลาหล มีเสียงระเบิด เสียงปืน ทำให้ประชาชนกระเจิดกระเจิงหลบเข้าสถานที่ต่างๆ ขณะที่บางส่วนที่ทยอยเดินทางออกก่อนหน้านั้นสามารถไปลงทะเบียนยังเต๊นท์ของ เจ้าหน้าที่ทหาร และเต็นท์ของกระทรวงมหาดไทยได้ พวกเขาสามารถขึ้นรถบริการไปส่งยังสถานีขนส่งหมอชิต และสถานทีรถไฟบางซื่อ แต่ก็เพียงหลักไม่กี่ร้อยคน หลังจากนั้นก็ไม่มีใครเดินออกมาอีก เจ้าหน้าที่บางคนที่เต็นท์บอกว่า “พวกผู้ชุมนุมไม่ยอมออกมา”...